"Zapytaj no dawnych czasów, które były przed tobą, zaczynając od dnia, w którym Bóg stworzył człowieka na ziemi, [zapytaj] od jednego krańca niebios do drugiego, czy nastąpiło tak wielkie wydarzenie jak to lub czy słyszano od czymś podobnym? Czy słyszał jakiś naród głos Boży z ognia, jak ty słyszałeś, i pozostał żywy? Czy usiłował Bóg przyjść i wybrać sobie jeden naród spośród innych narodów przez doświadczenia, znaki, cuda i wojny, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, dziełami przerażającymi, jak to wszystko, co tobie uczynił Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach? Widziałeś to wszystko, byś poznał, że Pan jest Bogiem, a poza Nim nie ma innego. Z niebios pozwolił ci słyszeć swój głos, aby cię pouczyć. Na ziemi dał ci zobaczyć swój ogień ogromny i słyszeć swoje słowa spośród ognia. Ponieważ umiłował twych przodków, wybrał po nich ich potomstwo i wyprowadził cię z Egiptu sam ogromną swoją potęgą. Na twoich oczach, ze względu na ciebie wydziedziczył obce narody, większe i silniejsze od ciebie, by cię wprowadzić w posiadanie ich ziemi, jak to jest dzisiaj. Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma innego. Strzeż Jego praw i nakazów, które ja dziś polecam tobie pełnić; by dobrze ci się wiodło i twym synom po tobie; byś przedłużył swe dni na ziemi, którą na zawsze daje ci Pan, Bóg twój."
Pwt 4, 32-40

Powyższy fragment z Pisma Świętego na pielgrzymce przesłała mi koleżanka. Napisała w smsie: "Słuchaj, właśnie robiłam namiot spotkania i" muszę Ci to przesłać. Nie wiem czemu. Nie jestem żadnym medium. Po prostu coś mnie tknęło ??. Dobrze ją tknęło. Była jeszcze jednym z ludzi, jednym ze znaków ? nie jedynym - jakimi posłużył się Najwyższy, aby przemówić do mnie, trzepnąć mną porządnie w tej wędrówce do tronu Jasnogórskiej Pani.

czytaj dalej

Magda, 19

Chciałabym podzielić się historią swojej nocnej podróży. Podróży, która choć miała miejsce dość dawno temu, ponad dwa lata, to pozostawiła po sobie ślad, przede wszystkim bliskości i obecności przy mnie Pana Boga.
Mówi się często o szczególnym wyczuwaniu obecności Pana Boga podczas Pielgrzymki i jest to fakt, który też potwierdzam. Dla mnie 1-15 sierpień jest to Święty Czas w moim życiu, taka jakby dwutygodniowa, wyjątkowa kąpiel w Świętości, podczas której w szczególny sposób czuję Jego obecność i w której wszystko, nawet powietrze pachnie Bogiem... Te dwa najpiękniejsze w ciągu roku tygodnie, spędzone przede wszystkim z Nim, potem promieniują z mego wnętrza przez cały rok w jakiś dla mnie samej niepojęty sposób...
czytaj dalej

Renata S.

Jasna Góra to wspaniałe miejsce emanujące niepowtarzalnym nastrojem, wręcz magią. Miejsce to mimo, że tak odległe było celem corocznych wypraw rodzinnych które głęboko wyryły się w mojej pamięci. Często obserwowałam z podziwem trudy tych, którzy wędrowali do tronu Najświętszej Panienki nie tal jak ja na wygodnej ławce pociągu i zawsze zastanawiałam się jak im się to udaje, skąd biorą siłę by z uśmiechem i radością przekraczać progi Częstochowskiego Sanktuarium. Zawsze im tej radości zazdrościłam i z zapartym tchem słuchałam pielgrzymkowych wspomnień i przeżyć ludzi, którym dane było uczestniczyć w tym wędrowaniu.
czytaj dalej

Justyna lat 21

Piesza Pielgrzymka Podlaska na Jasna Górę to dla mnie coś o wiele więcej niż rekolekcje w drodze. To jeden z najlepszych etapów na trasie mojego życia, który jest aktywnym zdążaniem do pewnego jasnego celu, do domu Ojca.

Pielgrzymka jest czasem wielu paradoksów, dziwnym zestawienie: wielkiego wysiłku fizycznego i radości z niego płynącej, bolących nóg i pełnego miłości i wdzięczności serca, zmęczenia i uśmiechu, zeschłych od słońca ust i gorąca, modlitwy przez nie wypowiadane. Pielgrzymka to również niesamowite misterium, które każdego dnia rano każe na nowo podejmować trud wędrówki, nakładać na siebie pewne postanowienia i wyrzeczenia, a jednocześnie jest kontynuacją odkrywania i kształtowania siebie. Jest szukaniem na wyznaczonej trasie pielgrzymki tej właściwej, bardzo intymnej drogi prowadzącej do Boga, którą jest tu o wiele łatwiej odkryć.
czytaj dalej

Kasia lat 21

Nie mogę dopowiedzieć jednym zdaniem, gdyż odpowied? nie jest ani jedna ani prosta. Jest myślę, zaproszeniem do wędrówki z Bogiem przez całe życie. Jest dla mnie olbrzymią łaską, którą podejmuje z Jego rąk. Czasem szczególnego przeżywania Bożych prawd, dojrzewania duchowego, odkrywania zakamarków ducha i wypełniania ich Bogiem. Podążanie szlakiem pielgrzymki ku Matce Jasnogórskiej jest wyróżnieniem i olbrzymim szczęściem. Tak się cieszę, że mam zdrowie i siły iść do Naszej Matki.

Każda pielgrzymka ubogaca mnie coraz bardziej. Jest kolejnym krokiem w stronę bardziej świadomego i odpowiedniego bycia katolikiem.
czytaj dalej

Dorota lat 23